Neden mi bu kadar seviniyorum? Çünkü hafta sonları anneaneme gidiyoruz...Oraya gidince hem dışarı çıkıyorum hem de eğleniyorum.Teyzemle ve dedemle oyun oynamak çok hoşuma gidiyor.Hem bu hafta sonu gidip ayakkabı alacağız annem öyle dedi.Yengemin aldığı ayakkabılardan artık ayağım üşüyor.Artık hani kendim yürüyorum ya...Büyüdüm büyüm ben annemle büyüdüm....:D
Hava çok soğuk anneannem babamın getirmesini istedi.Hasta olmamdan korkuyor çünkü.Hani haksız da değil hani burnum falan akmaya başladı.İnşallah hemen geçer.Gece tıkandım.Yemek yemekte bile zorlandım bugün.Annem de sırf benim karnım doysun aç kalmayayım diye döner aldı.Afiyetle bir güzel yedim.Karnım doydu bakalım akşam yiyebilecek miyim?
Tabi bu arada huysuz mu huysuzum.Annemin yakasını bırakmıyorum.Gece falan da ağlayarak uyanıyorum.Annem kucağına aldığı zaman ama korkum geçiyor.Uykumda var ama korkuyorum.Annemede anlatamıyorum derdimi:(Annem de tabi bu duruma çok üzülüyor...
Dün akşam annemin teyzesine gittik..Beni o kadar çok özlemişler ki.Hep benimle oynayıp kucaktan kucağa dolaştım.Hani annemle kurabiye yapmıştık ya ...O kadar çok beğendiler ki.Hemen tarifini istediler...Annemin tabi bu durumdan çok memnun oldu...Babam bile yememişti.Orada yedi ve çok beğendi.Hatta evde olup olmadığını sordu.Varsa bu gün giderken işe götürecekti...Ama kalmamıştı.Artık bir daha ki sefer...
Hadi bu günlük bu kadar hafta sonu olan gelişmeleri yazarım...
Ne güzel.Eyüp Yiğit bey aile ziyaretleriyle çokk mutlu olmuş:)
YanıtlaSilTüm yaşamı mutluluklarla dolsun:)
Amin amin...
YanıtlaSilEvet çok mutlu oluyoruz...İlk torun olmanın verdiği rahatlık olsa gerek...