Geç Kalmış Bir Yazı...

Çok ama çok geçmiş kalmış bir yazı:D

Annemle babam 2006 senesinde evlenmişler ben ise onlara 2011 senesinde geldim:)

Şimdi doğum hikayemi annem anlatıyor:)

-------

12 Kasım günü doktorumuza gidip seni gördük.İçerde kıpır kıpırdın .Kolun bacağın ayrı oynuyordu:)Doktor cuma günü alırız büyük ihtimalle dedi.Zaten sezeryan olucaktı.Dokotor ne seni ne de beni zorlamak istemedi.Ama Pazartesi gene gel nst ye bakalım dedi.

Biz Pazartesi günü baban ve babannenle beraber tekrar gittik.Ben de hemen bir heyecan hem de bir korku vardı.Tarifi edilicemeycek bir durum yani:)Nst ye bağlandık dokotr tekrar seni gösterdi bize:)Daha beklemeye gerek yok yarın sabah yatışını veriyorum sabah hemen de seni alacağım dedi.Tabi ben nasıl bir çığlık atmışım ki babannem bir şey oldu sanmış:)Ben kendimi cuma günü için hazırlamıştım:)

Doktor yapmam gerekenleri ve kan tahlili falan vermem gerektiğini anlattı.Prosedür gereği:)Hastaneden çıkar çıkmaz hemen herkese haber verdik.Sabah doğuma gidiyoruz diye.Ben ağlamalı gülmeli bir durumdayım:)Hemen teyzenler hastanede dağıtmak için bir şeyler yapacaklarını söylediler.O gece onlar onlarala uğraşmaktan ben ise heyecandan uyuyamamıştım:D

Eve geldik hemen yatağımı falan hazırladım.Valizlerimiz falan hazırdı.Acaba ben hazır mıydım? :D Neyse sabah oldu.Ben erkenden kalktım.Zaten uyumamuştım ki :D Babanı kaldırdım.Hadi zaman geldi gidiyoruz dedim.Hazırlandık çıktık koyulduk yollara.Hastaneye vardığımızda sabah 07:45 ti:) Hemen beni bekliyorlardı zaten.Önce nst oradan da odaya aldılar .Artık zamanın gelmesini beklemekteydik.Heyecan doruk noktalardaydı.Teyzen deden ve anneannen geldiler:)Teyzem artık karnımdaki son hallerinin resimlerini çekti durdu.Hemşire gelip hazırlanmam gerektiğini söyledi.Önlüğü giydim.Sedyeye yattım ve asansöre doğru giderken herkesin gözünün içine baktım:)Baban elimi asansöre kadar bırakmadı.Gülerek gittim.Elimi salladım.Artık arkamdan ağladılar mı bilemem.Ama mutluluk göz yaşlarıydı o akan damlalar onu biliyorum:)

09:20 benim hazırlıklarım

09:30 ameliyata gidiş

Evet indik asansörle ameliyathane o kadar heyecanlıydım ki hatırladım tek şey bol bol dua ettiğim ve öyle bayıldığım .Doktorum genel anestezi verdi.Ameliyattan çıktım.Biraz ayılmam için beklettiler.O anları çok iyi olmasa da hatırlıyorum:)Yan tarafımda bir bebek vardı."o benim mi" dedim hemşire de "yok oğlunuz yukarıda babasında" dedi.Sonra konuşarak odaya çıktık hemşire odanın kapısını süslediklerini ve teyzeni sordu o kim diye bende kardeşim dedim:)Odan çok güzel oldu dedi:)

Odaya çıktık.Baban hemen bak oğlumuz dedi.Ben ise bırak demişim :D Narkozun etkisiyle.Ama inan ki annem hatırlamıyorum:)

10:05 Bebek odasına gelmişsin

10:25 odaya gelmişsin

10:55 ben odaya gelmişim annecim

Bunları teyzen not etmiş :)

Herkes seni merak ediyor resimlerini çekiyordu.Rahmetli dedem babannem ve halam bizi ziyarete geldi.Tabi teyzem ben ameliyata girer girmez gelmiş:)Bizi yalnız bırakmadılar anlayacağım.Baban geç saate kadar yanımızda kaldı.Ama gitmesi gerekti.Çünkü yanımızda anneannen ve babannen kaldı.Gece sen ses çıkarasıya anne Eyüp dedi durdum:)

Çok şükür hiç zorlanmadım.Her şey senin içindi meleğim:)Tek korkum göbeğindeki mandaldı.Ondan başka korkum yoktu:)Sadece bir gece kaldık ertesi gün doktor çıkmamıza izin verdi.Artık evimizde 3 kişilik bir aile olarak hayatımıza devam edecektik:)

Bu satırları yazarken bile duygulanmadım değil hani:)

Seni çok seviyorum meleğim...